نقد کتاب «از فرانکلین تا لاله‌زار»

زندگی‌نامه همایون صنعتی‌زاده، سیروس علی‌نژاد، از لاله‌زار تا فرانکلین؛ انتشارات ققنوس 1395 

کتاب سوژه‌ای جذاب و بخش‌های خواندنی زیادی دارد. اما افسوس که ویراستاری به کلی غافل مانده است. عجیب اینکه بخش‌هایی  از کتاب خود در باره تاریخچه‌ی فن ویرایش و نقش منحصر به فرد ویراستار حتی گاهی بیشتر از مترجم و مولف در  رونق انتشارات فرانکلین است.

·     گاهی گفتگوها از موضوع اصلی دور و نسبت به آن بی‌ربط می‌شوند اما همچنان در متن کتاب آمده‌اند. بسیاری از آن‌ها احتمالا در ویرایش حذف می‌شوند.

·        سیر پرسش‌هایی که خواننده مطرح می‌کند نظم و ترتیب مشخصی ندارد و گاهی خواننده را سردرگم می‌کند.

·      برخی مطالب که تعدادشان در کتاب چندان کم هم نیست در گفتگوهای مختلف تکرار شده‌اند و کتاب را ملال‌آور کرده‌اند. 

شناسه‌ی کتاب را که نگاه می‌کنی اسمی از یک شخص حقیقی به عنوان ویراستار نیست که البته خلاف انتظار هم نیست.

ایرادات تایپی و نگارشی هم کم نیست. مثلاً در صفحۀ ۱۳۳ کتاب آمده:

«در قدیم‌الایام یک دهاتی وقتی صبح از جویبار راه می‌افتاد به سمت کرمان، شب خسته و مانده می‌رسید. اما بعد یک چیزی پیدا شد به اسم ماشین. همان شخص این بار یکی دو میلیون پیدا می‌کند، یک وانت می‌خرد و ده دقیقه‌ای می‌رسد کرمان»

در حالی که از جویبار در استان مازندران تا کرمان قریب به ۱۲۰۰ کیلومتر فاصله است و با هواپیما هم ده دقیقه‌ای نمی‌شود این راه را رفت.  احتمالا منظور نویسنده جوپار شهری در ۲۵ کیلومتری جنوب کرمان .است 

با تمام این تواصیف موضوع کتاب هنوز آنقدر جذاب است که بتوان ملال ناشی از فقدان ویراستار را تحمل کرد. 

گفتگو

    گاهی با فربه شدن خودِ گفتگو و پرداختن و پر و بال دادن به آن، سرِ هم کردنِ هر ادعایی در آن مجاز می شود. مهم نیست ما که هستیم و چه می کنیم. مهم این است که الان چه می گوییم!
با هر فرضی می توان به نتیجه دلخواه رسید! برای هر نتیجه ی از پیش تعیین شده ای می توان ادله ی مکفی فراهم نمود!  

    می خواهند چیزی بگویی تا دهن به دهن شوید!  پای اداعاهایشان قسم و آیه می گذارند و  رگِ گردن می ترکانند. هرچه بدانها عرضه می شود ایرادش را استادند. از این، پیش آن مثال نقض می آورند و از آن پیش این  اخبار نغز.

- - -

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿٩﴾

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ ﴿١٠﴾

هَمَّازٍ مَّشَّاءٍ بِنَمِيمٍ ﴿١١﴾

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ‌ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾


قلم
!