گریزگاه نفی

طیف مدوّر

     چیزی هست که نمی‌­دانم آن را دقیقاً باید چه صدا کنم. نفیِ مولّد.. گریز مولّد.. پرهیز مولّد.. هر کدام ضعف و قوتی دارد. مطلب ازین قرار است که ذهن آدمیزاد انتزاع محض یا مطلق ندارد. هستی‌اش توأمان است. برای وجود انضمامی - تا ساعت مرگ لااقل - چیزی به نام انقطاع بی بازگشت وجود ندارد....

 بعد می نویسم.

تخلّای معنی

- عذاب چیست؟

- خالی شدن کلمه از معنی.

- وحی چیست؟

- خالی شدن معنا از کلمه.

سن رشد

تفاوتی میان کودک و بزرگسال نیست. بزرگسال کسی‌است که این سوء تفاهم را در خود برطرف سازد.

این‌سان

چه سان می‌سربرآوری ازین آمیزه‌ی نسیان و انس؟

مدیونِ خاک

فکر کنم وقتی به کسی احساس دین کردی رسمش این باشد که لااقل یک بار سر خاکش حاضر شوی.

Flames

وقتی چند دهه هیزم جمع کنی، تا ابد نمی‌توان جلوی کبریت دوست و دشمن را گرفت.

جهان

آن که می‌جهد.

سودا

کار سود نیست.

زیبای بی‌جمال

اخلاق هنر بی‌صورت است.

کاشت

کار کاشتن است.

ذهنِ فرّار

نگهداشت فرزند ذهن نیست.

خواب گران

آیا می‌توان حرکت به سمت تعادل‌ ناپایدار را پویایی و پیشرفت نام نهاد؟

توان نگهداشت

تقوی
قدرت حمل

نظرگاهی حرف بیشتری برای گفتن دارد که تناقضش بیش باشد.

پیوستار

The Unbearable Lightness of Detaching

When it comes to creation order is inevitable.

هاضمه

از هرمنزلی به منزل دیگر مناسکیست.

تلاطم

اگر نیمی از آب استخر با سرنگی غول‌پیکر از وجود آن خارج شود چه می‌شود؟

ترجیح

هل یستوون؟

توده‌ی بی‌تمییز شکل ندارد. خمیرمایهٔ فکر است. تمایز زمانی شکل می‌گیرد که به زمین گرم نشست و در جراحت وارده خود تکه‌ای از آن شد. اکنون چگونه بی‌تفاوت باشد وقتی نفی‌تمایز خود به جرح رسیده و تعدیل شده است؟!  

باریک‌تر از حیات

گذرگاه عافیت تنگ است. گاهی باید از نخ هم باریک‌تر باشی.

 . شاهرخ مسکوب، مسافرنامه

تقوای خاک، ذهنِ خاک

در نگهداشتِ معنی

ذهنِ خاک، تقوای خاک

پیوستارِ ذهن

و

خصلت خوشه‌ای‌

---

رشحات مغز هرچقدر هم پریشان و ناپیوسته باز کسی هست که مرغان وحشی را در آسمان نگه دارد. 

چیزی از ذهن کسی نمی پرد. ذهن پرواز می کند. بخواب می‌رود. می‌خزد. 

- - -

* عبارت تقوای خاک را قبلاً جایی دیده بودم. یادم نمی آید کجا.