آخ از این سقف بلند ساده ی بسیار نقش

و کان عرشه علی الماء

در خواب ِ رسالتی جدید بود

انسان،

که آسمان ترکید.

عرش حمام گرفت،

دنیا در آب شد.

آدم از خواب پرید،

نقشش بر آب شد.

10 خرداد 1390

ای پاسبان بیدار شو!

پهلوانان نمی میرند - محمد اصفهانی by keivan-b

جلال الدین محمد رومی

[...]

قیصر امین پور

[ ... ]

فرارفتگی در گودال و وجوهاتِ سرگردان

dedicated to Mohandess

   "در شبستان کلیسا – که یادآورِ کشتی، کشتی نجات، است – جماعت عبادت کننده را طوری می نشانند که انگار در موکب اند، در موکب سفر زیارتی از این حیات به آسمان.

    محراب سرود خوانی در صدر کلیسا نمادِ دیگرِ سیر از عالم خاکی به عالم ملکوتی است. پردۀ چلیپایی معمولا محراب را پوشانده است و بر بالای آن صحنه ای از مصلوب شدن عیسی آویخته است. بر بالای یوار شرقی شبستان گاه تصویری از محشر دیده می شود. پس برای عبور از جهان ناسوتی زیرین به جهان لاهوتی برین باید از مرحله مرگ، ایثار مسیح و داوری رستاخیز گذشت. در داخل شبستان اولیای مختلف کلیسا که مراسم نیایش را رهبری می کنند، کشیشان و همسرایان  همه جامۀ سپید بهشتی پوشیده اند. "

دریای ایمان، دان کیوپیت. ترجمۀ حسن کامشاد. طرح نو 1376. فصل دوم: جهان مکانیکی.

    تصویر آنقدر آسمانی و دلرباست که سخت می توان آن را ستایش و تحسین نکرد. مسافران در کشتی می نشینند و نیایش کنان از عالم خاکی دور می شوند به آسمان عروج می کنند.

   این چند سطر را که خواندم هر چه زور زدم تصویر منتاظری از نماز گزاردنِ مسلمانها برای خودم بسازم نشد.
   آنها جایی در کرۀ خاکی کنارِ هم می ایستند، همگی رو به قبله ای روی زمین تعظیم می­ کنند، سر به خاک می سایند و دستِ آخر همانجا روی زمین می نشینند و  نماز و نیایش را تمام می کنند. خبری از موکب و سکوی پرتاب نیست و سفر به عالم ملکوت لااقل بدان شکل پرجاذبه و نمادین نیست. پیشنماز جلوتر از بقیه پیشانی بر خاک می گذارد. معمولاً در گودالی که از زمینِ زیر پای بقیۀ نمازگزاران کمی پایین تراست. یعنی برعکس تصویرِ پرّان و بالاروندۀ فوق که در آن نیایشگران می خواهند در پیِ رهبران و هم سرایانِ مراسم نیایش  لَختی از این کرۀ نامعتبر بگریزند و به ملکوتِ آسمان ها پناه ببرند، در اینجا امام جماعت نه تنها ارتفاعی بالاتر از دیگران ندارد بلکه کمی در زمین فرو نیز رفته است. اگر کسی از فلسفۀ این  فرورفتگی  چیزی می دوند لطفاً بگه.  

  *  *  *  

 

ما رویِ سرگردان تو در آسمانها را  دیده ایم. پس تو را به قبله‌اى كه بدان خشنود شوى برگردانيم. روى خود را به سوى مسجدالحرام كن.

هر جا بوديد، روى خود را به سوى آن بگردانيد.

در حقيقت، اهل كتاب نيك مى‌دانند كه اين از جانب پروردگارشان درست است؛

و خدا از آنچه مى‌كنند غافل نيست. 

(١٤٤بقرة)

قَدْ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ ۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا ۚ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ ۗ وَإِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللَّـهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ﴿١٤٤﴾

------------------------------------------------------------

-

لهو و لعاب

dedicated to Saman and the great India

Southern view of the Taj Mahal

   بودا در صدد انکار وجود خدا نبود؛ تدبیری در کار و راهی برای فرار می جست. می گفت "ما مجال دستیابی به پاسخ نظری پرسش های بزرگ را نداریم، باید بدون آنها روزگار بگذرانیم. طرح پرسش های بزرگ، هوس دانستن توضیحات غایی، بیماری ذهن است. آز آن بپرهیزیم."

دریای ایمان، دان کیوپیت. طرح نو 1376. پیشگفتار مترجم (حسن کامشاد).

  

.:.

Obscure Moon, Obscure World

Whoever has no house now

will never have one
Whoever is alone

will stay alone

will sit, read, write long letters through the evening

And wander on the boulevards, up and down
...

Autumn Day, Rainer Maria Rilke

بسم الله الرحمن الرحیم

سوگند به شب
آن هنگام که آرام می شود
و سوگند به روز
هنگامی که آشکار می‌شود

و آنچه از نر و ماده آفرید

که کوشش های شما مختلف، گونه‌گون، متشتت و پراکنده است

پس آن کس که بخشید
و پرهیز پیشه کرد 

و آنچه نزدش بهترین بود را پذیرفت

آسوده می گردانیم

اما آن که بخل ورزید

و بی نیازی نمود
و آنچه نزدش بهترین بود را تکذیب کرد

راهی سخت و دراز در برابرش می‌گذاریم

که آنچه دارد نیز او را از سقوط باز ندارد

ماییم که راه می بریم

و از آنِ ماست
- آنچه پیش‌تر آمده، و آنچه در پیشِ روست



 پس شما را از آتشی بر حذر می دارم
 که ایست در کارش نیست

آتشی که البته تنها به نگونبخت‌ترین در می رسد
آن کس که دروغ گفت و روی‌گردانی و تکذیب پیشه کرد

و تنها پرهیزکارترین را از آن درامان می داریم
کسی که از آنچه داشت می دهد و پاک می شود


و احدی را امید جزا نمی بندد
جز رسیدن به صورتِ عالیِ همآنچه تاکنون نیز او را پرورید

زودا که خشنود شود

سورهٔ شب

For everyone who has will be given more, and he will have abundance. Whoever does not have, even what 

he has will be taken from him

Gospell of Mattew .